polyester.jpg
ik ben wie ik ben 1 .JPG

HET VOLMAAKTE BEELD VAN ELS

 

Het is mei 2014.

Voor het kunstsalon in Herkenbosch (NL) schittert een oranje jurk in de zon.

Heel vrolijk nodigt het uit om te komen kijken.

De jurk heeft gezelschap van een broek in polyester.

De complexiteit van de gegoten techniek en de chemische samenstelling van dit materiaal schuilen onder de perfecte vormen van deze kledingstukken.

De juiste pasvorm haalt Els van de etalagepop.

Vrouwen zien hierin het ideale beeld.

Een beeld dat Els gebruikt voor een kunstzinnig object.

Deze esthetische transformatie verleent het beeldhouwwerk diepgang.

De variant vertoont een gat en is niet zo volmaakt;

hier zit schoonheid van binnen.

 

 

 

 

 

 

 

Ook het stuk uit de broekspijp laat een verminking zien.

Een verminking, die ons confronteert met onze tekortkomingen.

Wij mensen, zijn niet volmaakt!

De boodschap van het perfecte model.

foto 1-4.JPG

Kunst vraagt om lef en visie!  Els is overtuigd.

Technische beheersing is niet voldoende.

Iedereen kan het vak leren en kwaliteit leveren, maar in de creativiteit herken je een volwaardig kunstenaar.

Er is geestkracht en moed nodig om het concept ook werkelijk in dat object te gieten dat een podium verdient.

Een sterke visie herken je meteen in een kunstwerk en haalt de authentieke kracht naar boven waaraan je een meester herkent.

“Ik zoek manieren om deze bron in mij aan te boren.”

Els zondert zich af in haar atelier om het perfecte beeld te gieten. Hier gaat wel eens iets mis, maar dit levert  juist een opening voor haar creatieve brein. Daarnaast levert  het dagelijks leven veel inspiratie. De plastic barbiepoppen geven een juiste voorstelling van het ideale model. Een onderjurk verhult de naaktheid van de paspop. Maar welke onderjurk is geschikt?

Zoals de mensen zich in de pashokjes omkleden en zoeken naar het geschikte model om te kunnen stralen, zo experimenteert Els met kleuren, motieven, reliëf en gaten om de diepste kracht van een beeld boven te halen. Een kracht die in het concept schuilt, herkenbaar in de  stralende lach van die vrouw in dat kleed achter de gordijnen van het kleedhok! De schoonheid van het leven!

Goede ambachtelijke kwaliteiten zijn belangrijk als vertrekpunt, maar het proces grijpt Els graag aan om haar authenticiteit als kunstenares neer te zetten.

Een spontane vraag om een meer dan levensgrote voet in polyester trekt een spoor van voetstappen. Het materiaal en de kleur vormen een nieuwe uitdaging om mee te spelen: “Hoe kan ik mensen hierin bereiken?” Haar voeten moeten emotie uitdrukken, gevoelens van herkenning, maar ook van confrontatie. In de toekomst zullen alle zintuigen deze rol moeten vervullen: een mond die lacht of ogen vol angst.

Het volmaakte beeld hoeft geen ideaalbeeld te zijn! Hiermee wilt deze kunstenares graag haar naam verbinden aan kunst: Els van der Leede!

Connie Hannen,

Drs. Kunstwetenschappen

www.conniehannen.com

Juni 2014